Zorzowa autostrada
Pogodowy nawigator,Na wschód każe głębiej jechać.W fiordach chmury, gwiazdy gasną,Trzeba w ciemną głusz uciekać!
Wskakujemy na E8,Leśny, górski, stromy podjazd.Po norweskiej stronie łosie,Nad Finlandią pierwszy odblask.
Na granicy brzmi pytanie:„Czy coś macie do oclenia?”Mówię „nic”, choć w głowie „ale”...Przecież to tylko marzenia.
Subpolarne krajobrazy,To w jesiennej krasie tundra.Wszystkie światła dawno zgasły,A przed nami droga trudna.
[Refren]Na zorzowej autostradzie,Mało światła, pusta jezdnia.Jedziesz pośród świetlnych wrażeń,A przed tobą otchłań gwiezdna!
Środkiem jezdni żółte pasy,Zorzy wstęgi świecą z nieba.Chcemy szybko zjechać z trasy,Zatok brak, pobocza nie ma.
Wnet zatoczka! Gaszę silnik,Gaszę światła. Drzwi otwieram!Rozstawianie mija w ciszy,A nad nami zieleń wzbiera.
Statyw w mchu, a palce sztywne,Trzask migawki, trzask za trzaskiem.Nad głowami morze płynie,Fal zielonych świecąc blaskiem.
Nagle niebo się rozdziera,Pod koroną świetlny spektakl!Substorm świetlną moc otwiera,Dynamika, wielkie nieba!
[Refren]Na zorzowej autostradzie,Mało światła, pusta jezdnia.Jedziesz pośród świetlnych wrażeń,A przed tobą otchłań gwiezdna!
Nawigator znów ostrzega,Że od fiordów front nadciąga.Chować sprzęt, czas się zbierać,Baza czeka; jazda nocna.
Znowu celnik, znów pytanie:„Czy coś macie do oclenia?”Mówię: „Niebo. Całe, panie.Przemycamy stąd wspomnienia!”.
[Refren Finałowy]Na zorzowej autostradzie,Mało światła, pusta jezdnia.Jedziesz pośród świetlnych wrażeń,A przed tobą otchłań gwiezdna!