Wszystkie wiersze

Zorzowa autostrada

Podróże

Pogodowy nawigator,Na wschód każe głębiej jechać.W fiordach chmury, gwiazdy gasną,Trzeba w ciemną głusz uciekać!

Wskakujemy na E8,Leśny, górski, stromy podjazd.Po norweskiej stronie łosie,Nad Finlandią pierwszy odblask.

Na granicy brzmi pytanie:„Czy coś macie do oclenia?”Mówię „nic”, choć w głowie „ale”...Przecież to tylko marzenia.

Subpolarne krajobrazy,To w jesiennej krasie tundra.Wszystkie światła dawno zgasły,A przed nami droga trudna.

[Refren]Na zorzowej autostradzie,Mało światła, pusta jezdnia.Jedziesz pośród świetlnych wrażeń,A przed tobą otchłań gwiezdna!

Środkiem jezdni żółte pasy,Zorzy wstęgi świecą z nieba.Chcemy szybko zjechać z trasy,Zatok brak, pobocza nie ma.

Wnet zatoczka! Gaszę silnik,Gaszę światła. Drzwi otwieram!Rozstawianie mija w ciszy,A nad nami zieleń wzbiera.

Statyw w mchu, a palce sztywne,Trzask migawki, trzask za trzaskiem.Nad głowami morze płynie,Fal zielonych świecąc blaskiem.

Nagle niebo się rozdziera,Pod koroną świetlny spektakl!Substorm świetlną moc otwiera,Dynamika, wielkie nieba!

[Refren]Na zorzowej autostradzie,Mało światła, pusta jezdnia.Jedziesz pośród świetlnych wrażeń,A przed tobą otchłań gwiezdna!

Nawigator znów ostrzega,Że od fiordów front nadciąga.Chować sprzęt, czas się zbierać,Baza czeka; jazda nocna.

Znowu celnik, znów pytanie:„Czy coś macie do oclenia?”Mówię: „Niebo. Całe, panie.Przemycamy stąd wspomnienia!”.

[Refren Finałowy]Na zorzowej autostradzie,Mało światła, pusta jezdnia.Jedziesz pośród świetlnych wrażeń,A przed tobą otchłań gwiezdna!

Zdjęcie towarzyszące wierszowi „Zorzowa autostrada”