Magnetosfera
Czasem człowiek musi się zaszyć,Natura chce — również ta ludzka,Spoić rozdarcie, ból ugasić,Odsiać myśli - tam gdzie jest pustka.
Odetchnąć cicho, lecz do głębi,Wyciągnąć lekkość z płatków śniegu,Poczuć wiatr na skalnej krawędzi,Wprowadzić wolność do krwiobiegu.
Uwalnia się w świetlnych rozbłyskach,Moc zaszyta w magnetosferze,Wiatr wznieca tęczowe ogniska,Spójrz - magiczny spektakl na niebie.
Jak nawigator szukać latarni,Z gwiazd wyznaczać ciemną pozycję,Słoneczne sygnały odtajnić,Wypełnić wspólnie nocną misję.
Z gorącym sercem stojąc na mrozie,Teorii pola w źrenicach doznać,Zastygnąć tak w świetlnej hipnozie,Energii tętno, burza północna!
[Refren]Uwalnia się w świetlnych rozbłyskach,Moc zaszyta w magnetosferze,Wiatr wznieca tęczowe ogniska,Spójrz - magiczny spektakl na niebie.
Zanurzyć się w toni ciemności,Podążać za nowiem księżyca,Gdy niebo się w końcu rozstąpi,Ujawni się ziemska granica.
Linia szczytów, odległa przestrzeń,Cicho tonie w nich czwarty wymiar,Myśli spokojne krążą wśród wzniesień,Wszystko się na chwilę zatrzyma...
Zjechać pulsem w otchłań spokoju,Unieść wzrok na gwiezdne bezdroże,Poczuć w tęczówce pełnię koloru,Zobaczyć w górze zielone morze...
[Refren]Uwalnia się w świetlnych rozbłyskach,Moc zaszyta w magnetosferze,Wiatr wznieca tęczowe ogniska,Spójrz - magiczny spektakl na niebie.
Poczuć czerń i oddech kosmosu,Zaszyć się tak, by się otworzyć...Do serca spłyną nurtem z oczu,Cząstki szczęścia w obliczu zorzy.
Moc zaszyta w magnetosferze!Spójrz - magiczny spektakl na niebie!